Landelijke wegen en lieflijke paadjes op Kriekentocht in Ingelmunster

Geschreven door Frans D'Haeyere op 06-08-2012

Het is een traditie: tijdens het eerste weekend van augustus treffen de Kriekenfeesten plaats in Ingelmunster. De Krieke is een wijk in Ingelmunster, de Kweekstraat (locatie wandeling) is een zijstraat van de grote Brugsesteenweg. De overdekte tent is de plaats waar verscheidene activiteiten plaats vinden o.m. een wandeltocht in samenwerking met de Brigandtrotters. De tent was nog wat verlaten toen ik ’s morgens vroeg aankwam, ik had dan ook een goede parkeerplaats. Ik zou me beperken tot de 12,3 km, volgens het parcoursschema zou het richting Bavikhove en Hulste gaan. Ik maakte me op voor de eerste lus van 6,5 km.

 

In de Hazenstraat was het kiezen voor het juiste parcours. Daarna ging het meteen langs een smal paadje doorheen de velden. De gewassen waren nog aan het wakker worden, de dauwdruppels lagen er nog op. De zon brak langzaam door zij het met tussenpozen.  De volgende splitsing meldde zich al aan, de aanzet voor een nieuw stukje pure natuur tussen de akkers. Je zag hem al van ver staan, de rijzige Muizelmolen aan de Muizelstraat, hij heeft zijn naam dus niet gestolen of is het omgekeerd?  Als ik het mag geloven is de molen het mooiste monument van Hulste. Het was mij niet opgevallen, ik was inmiddels op het grondgebied van Hulste gekomen. De eerste Muizelmolen werd gebouwd in 1799 door landbouwer Joseph Vandaele uit Hulste. Het was een houten molen op een hoog gemetseld torenkot die gebruikt werd om graan en oliehoudende zaden te malen. Een jaloerse landbouwer uit de buurt stak de molen in 1817 in brand. In 1840 werd de huidige stellingmolen gebouwd, het bouwjaar is terug te vinden op de molenromp. De molen staat op het hoogste punt van Hulste, de heuvelkam tussen de Leie- en Mandelvallei. Het werd een koren- en oliemolen met twee koppelstenen en een haverpletter. De spanwijdte van de wieken bedraagt 25 meter, het was dan ook niet eenvoudig om ze op de foto te krijgen. De huidige wieken dateren wel van 1949 toen er herstellingswerken aan de molen werden uitgevoerd. In 1974 besloot de toenmalige molenaar Abias Tuytens alle activiteiten stil te leggen. Later werd de molen volledig gerestaureerd en is sedert Open Monumentendag 1995 terug toegankelijk voor het publiek.

 

Het ging verder langs de Weverijroute (fietsroute). De naam verwijst naar de vele weverijen, zowel thuiswevers als grote ondernemingen, die destijds in de streek gevestigd waren. Inmiddels passeerde ik langs een paar fraaie oude hoeves waaronder  ‘Ter Tonnebroucke’ (Hulste) waarvan de naam staat te lezen in smeedijzeren letters op de zijgevel van de schuur. De hoeve wordt voor het eerst vermeld in 1618. Zij bestaat uit losse bestanddelen die van de straatkant afgeschermd worden door kaarspopulieren. Naast het toegangshek op het einde van de oostelijke erf oprit staat het Onze-Lieve-Vrouwkapelletje.  Bij het vervolgen van mijn weg zou ik nog enkele kapelletjes tegenkomen. Ik passeerde ook een mooie vlasakker. Het was duidelijk dat ik in Bavikhove kwam. Deze deelgemeente van Harelbeke ligt tussen Harelbeke-centrum en deelgemeente Hulste langs de rivier de Leie. En wie Leie zegt denkt meteen aan het rijke vlasverleden van deze streek. Vanaf de 19e eeuw was de vlasnijverheid van groot belang. In de tweede helft van de 19e eeuw, na de armoejaren van 1845-1850, vanaf circa 1875, nam het roten van vlas in de rivier de Leie een grote uitbreiding. 

 

Vooraleer het centrum van Bavikhove binnen te wandelen, kregen we nog  een heerlijk stukje onverhard. Ik passeerde nog een bord waarop een gedicht stond van Frans Deschoenmaeker met als titel ‘Bavikhove’. Ik wil jullie de beginpassage niet onthouden: “Nog bijna achterhaalbaar; van de kaart geveegde spijbelpaden, oude karrensporen krimpend in de klei van het geheugen”.  Mooier  kan het niet om deze streek te beschrijven. Dan maar op naar de rust  in het schooltje 'De Winger‘'. 6,5 km waren afgelegd, de volgende lus bedroeg slechts 1,8 km. Eerst wat bekomen bij een frisdrank.

  

De afstand van hier naar Hulste is niet groot, in een kleine 2 km zouden wij deze overbruggen, maar eerst enkele woorden over Bavikhove. Reeds sinds het jaar 1037 zou Bavikhove een afzonderlijke gemeente zijn geweest maar de juiste datum blijft betwistbaar. De naam Bavikhove is Germaans. De eerste bewoners waren landbouwers. De gemeente telt momenteel een kleine 4.000 inwoners waaronder de acteur Wim Opbrouck. Andere bekenden die er geboren werden of er opgroeiden zijn wielrenners Stijn Devolder, Leif Hoste en Dirk Demol. De brouwerij Bavik, bekend om zijn pils en het Wittekerkebier, is in Bavikhove gevestigd. Ik kom voorbij de parochiekerk. De driebeukige Sint-Amanduskerk gaat terug tot de 14e-15e eeuw. In 1872 werd de kerk uitgebreid en in 1899 in neogotische stijl verbouwd. De daken en vensters werden vernieuwd, het interieur werd in 1900-1905 eveneens in neogotische stijl aangepast. Langs het sociocultureel centrum ‘Oude Bib’ Bavikhove gaat het door een stukje groen gevolgd door een eind onverhard langs een groenteveld. Vooraleer ik het goed besef ben ik al in de volgende rust in Hulste. Ik heb 8,3 km afgelegd, er resten mij nog 4 km.   

 

Net als Bavikhove is Hulste een deelgemeente van de stad Harelbeke. Het is circa 786 ha groot en telt ongeveer 3.500 inwoners. Op 11 juni 1938 was er hier een aardbeving en niet zo’n kleintje. Begrijpelijk, de aardbeving was er eentje van 5,6 op de schaal van Richter en het epicentrum lag in Zulzeke-Nukerke.  De beving was zelfs te voelen tot op 650 km. 6000 woningen raakten zwaar beschadigd en 25.000 schoorstenen werden vernield. Tot twee dagen na de beving werden nog vijf naschokken gevoeld. Als je door de dorpskom van Hulste loopt, valt daar niets meer van te merken maar zeg dus nooit ‘nooit’. Weldra komen er opnieuw onverharde weggetjes aan bod. Een wandelaar vraagt mij of we wel juist zitten, zo smal is het paadje doorheen de velden.  Voorts gaat het langs rustige betonwegen tot ik in de verte de tent al zie opdoemen. 

 

Maar eerst nog genieten van de ‘bloemenparade’ langs de Kweekstraat: zoveel zonnebloemen samen en dan nog langs de rand van de weg, zo vaak zie je het niet. Jammer, de meeste wandelaars gaan ze achteloos voorbij maar mooi zijn ze in ieder geval en meer dan een blik waard. Daarmee komt een einde aan deze mooie tocht vol afwisseling doorheen een rustig landschap vol gezaaid met lieflijke paadjes en weggetjes doorheen en langs de akkers. Ik heb genoten van deze tocht  met dank aan de Brigandtrotters Ingelmunster.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate