Vanuit Duisburg op Kapelletjestocht

Geschreven door Nadine Monsecour op 06-08-2012

De Groene Gordel rond onze hoofdstad kenmerkt zich door prachtige bossen, parken, tuinen, kasteeldomeinen, velden en charmante dorpjes  die uitnodigen om tot rust te komen in een jachtige internationale omgeving.  Duisburg, een fusiegemeente van Tervuren is er een van.  Toevallig richt wandelclub Tervuren-Bos er vandaag haar Kapelletjestocht  in.  Een wandelvereniging dat ooit begon met enkele vrienden en nu uitgebouwd is tot één der voornaamste wandelclubs in deze regio. 

  

Tervuren-Bos, de naam van de club laat het reeds vermoeden. Gelegen op een brede heuvelrug die aan het Zoniënwoud paalt en uitloopt tot bijna in Leuven  beloofd een groenrijke en bosrijke wandeling.   Daarnaast zijn er nog veel weidse uitzichten met niet al te veel bebouwing.  Er heerst een aangename drukte als we het pachthof Stroykens verlaten richting dorpscentrum.  We kregen er meteen een prachtig uitzicht op de Sint-Katharinakerk bovenop.  Haar ontstaan heeft ze te danken ten tijde van Hendrik I van Brabant. In 1228 gaf hij opdracht aan de abdij van Sint-Jacob-op-de-Coudenberg alhier een kerk te bouwen.  Er is een Romaans schip , een gotisch koor en transept. Ook de 14de eeuwse muurschilderingen zijn een bezoek overwaard. 

  

De streek is bezaaid met pareltjes van veldwegels  terwijl we onderwijl genieten van enkele vliegtuigen die vertrekken naar zonnige oorden en het glooiend landschap.   Het is duidelijk ook de streek van de druiventeelt.   De Vlaams-Brabantse tafeldruif is een lekkernij van wereldklasse.  Half augustus vinden in Duisburg trouwens de dorpsfeesten plaats , waar de feesten gepaard gaan met een keuring van de mooiste tros druiven.  We hebben geluk en kunnen op diverse locaties een kijkje nemen in de serres ,  de  trosjes druiven zijn zo voor het rijpen , maar het is wachten tot oktober voor ze plukgrijp zijn.

 

Uiteraard ook talrijke kapelletjes langs de weg.  Het valt ons op dat ze vaak terug te vinden aan een solitaire boom , wanneer we verder dwalen door een verend reliëf van holle en bolle wegen.  We wanen ons zelf een beetje in de Ardennen met al dit op en neergaan.  Stilaan is het tijd om wat tot gaan rusten, gezeten op een bank overschouwen we rijpende tarweakkers . Op een draad zitten enkele zwaluwen die op en af met veel gezwier over de akkers zweven.  Zouden ze al klaar zijn om naar warme oorden te vertrekken ?  Laat ons hopen van niet.  Het Zoniënwoud hadden we tot hiertoe nog niet gehad.  Maar het komt eraan weet een medewerker ons te vertellen.  Het is een juweel van smaragd zo dicht bij onze hoofdstad.  We zouden er wel een hele dag kunnen in vertoeven, en wellicht ook wel een beetje verdwalen moesten we de kronkelende wandelpaden die wandelclub Tervuren-Bos ons voorschotelt niet volgen.   Uiteindelijk ruilen we de donkere contouren voor een stevige bonkige kasseistrook , ook zo typisch voor de streek. 

 

Bijna op het einde worden we nog getrakteerd op een pompoenjenever.  Ja tijdens de eerste zaterdag van oktober worden in Duisburg de pompoenkampioenschappen gehouden.  Dan wordt ook de grootste en zwaarste pompoen gewogen.  Het Belgisch record staat trouwens op naam van Jef Leysen, met een exemplaar van maar liefst 655 kilo.   Maar dat ze van pompoen ook een jenever maakten , neen dit wisten we niet …   en dat het bovendien nog lekkerrrrrr is ook  !  Vandaar uit kunnen wij de kerk reeds zien van Duisburg en dit wil zeggen dat deze mooie verkenning van de groene gordel rond Brussel er bijna op zit. Of toch niet want de streek verlaten zonder te proeven van een typische witte of zwarte pens … zou zonde zijn. 

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate