Landelijke wisselbekertocht bij de Oostnieuwkerkse Stappers

Geschreven door Frans D'Haeyere op 07-08-2012

Het sportterrein Oostnieuwkerke in de Cockstraat te Oostnieuwkerke was de trefplaats voor de vijfde Wisselbekertocht bij de Oostnieuwkerkse Stappers. Het was nog rustig in de kantine van de plaatselijke voetbalclub toen ik er een tafeltje zocht om de inschrijvingsformaliteiten te vervullen en de medewerkers op de foto te zetten. Ik maakte mij op voor de 13,9 km.

 

Oostnieuwkerke maakt samen met Westrozebeke en Staden de fusiegemeente Staden uit. De deelgemeente ligt slechts enkele km ten westen van Roeselare en grenst eraan. De naam van het dorp vindt men al terug in documenten uit 1093. In 1977 fusioneerde het met Staden. Het is een rustige plattelandsgemeente met 3.400 inwoners waar veel tuinbouwbedrijven gevestigd zijn. Dicht bij de startplaats en ook op het traject van verschillende afstanden ligt de Onze-Lieve-Vrouwkerk vlak voor een aangelegd verzorgd park dat uitkomt op de Cockstraat. De kerk is opgetrokken in neogotische stijl en staat er sinds 1900 op de grondvesten van een oud Romaans kerkje. Aanvankelijk was de patroonheilige van de kerk de H. Blasius, later de H. Brigitta. De verzorgde kerk die in het begin van de 21e eeuw werd opgefrist, telt enkele mooie glasramen. Langs de buitenzijde bevindt zich een gedenksteen ter eer van de oorlogsslachtoffers. In juli 1917 werd de kerk door oprukkende Britse troepen beschoten maar de schade bleef beperkt. 

  

We gingen voorlopig de andere kant uit richting Rozestraat waar een fraaie hoeve ’t Rozehof staat. Het ging via kronkelende verharde wegen richting Meiboomstraat. Toen ik achter mij keek, zag ik een sliert wandelaars. Er was ook het bordje van de fietsroute ‘Keur Jeuze Neuze Route’, ik zie al veel niet-West-Vlamingen de wenkbrauwen fronsen. Het was de bedoeling van de initiatiefnemers ‘(Landelijke Raad Staden) om de passanten nieuwsgierig te maken rond land- en tuinbouwelementen die er te zien zijn om aldus de landelijke omgeving beter te doen kennen. ‘Keurjeus zijn’ betekent nieuwsgierig zijn, een ‘keurjeuzeneuze’ is iemand die graag weet hoe de zaken in elkaar steken. Zo zijn we allemaal wel een beetje. 

 

Met de zon in tegenlicht was het opletten om de splitsingsbordjes niet voorbij te lopen, de zon priemde maar brak voorlopig niet helemaal door. Veel groentevelden maar ook mooie wegbloemen kwam ik voorbij. Bij het dwarsen van de baan ging het langs de Meiboomstraat verder tot aan de Provinciebaan die richting Sleihage gaat. De rijtjeshuizen geven aan dat we in de dorpskom van Sleihage aangekomen zijn. Dit gehucht ligt op het grondgebied van de gemeenten Hooglede en Staden. Er is een sterke verkeersdruk door zijn ligging op het kruispunt van twee drukke verkeerswegen, de N36 (richting Roeselare) en de N313 (richting Ieper). Op 26 mei 1960 werd een afzonderlijke parochie gewijd aan Christus Koning, ondertussen werd in 2010 het 50-jarig bestaan gevierd. De oprichting van de parochie werd mogelijk mede door de komst van de Paters van het Heilig Sacrament die er tevens een klooster bouwden. Er werd een kerk ontworpen waarvan de bouw startte in mei 1961, ze werd voltooid einde 1962. De kerk is een geslaagd voorbeeld van moderne architectuur. Het is een koepelkerk met parabolische in kroonvorm schelpenbouw (Christus Koning). Met de toren erop is het een grote monstrans met hostie (J.H.S. , Jesus Homo Salvator = Jezus, Verlosser van de mensen), dat tevens het embleem is van de Congregatie van het Heilig Sacrament. De kerk rust op 12 voor het oog onzichtbare pijlers. Ze symboliseren de 12 apostelen waarop de Heer zijn Kerk heeft gegrondvest. De kerk werd opgetrokken in beton en glas, het geheel weegt ongeveer 100 ton. De toren is 27 m hoog en weegt 30 ton. Mijn 6,9 km zaten erop, tijd voor een drankje en een babbeltje. Algauw hoorde ik dezelfde bedenking: uitsluitend verharde weg, geen meter onverhard langs wat saaie wegen wat dit eerste stuk betrof. Terzelfdertijd ving ik klanken op dat de komende stukken daar verandering zouden in brengen.

 

Het begon alleszins uitstekend met het Gravenswegeltje. Het is een ‘trage weg’ bedoeld voor zachte weggebruikers waaronder de wandelaars. Deze is van het soort ‘buurtweg’. Het is de langste buurtweg van Hooglede, ongeveer 1,4 km lang. Dit pad werd in 2006 in ere hersteld door het openen van enkele ontbrekende stukken. Spijtig genoeg wordt het doormidden gesneden door de Oude Rozebekestraat. Het Gravenwegeltje verbindt de wijk Sleihage met de ‘Biebuik’, waar vroeger verschillende boerderijen geclusterd waren. Dit pad is een echt natuurpareltje: hoog gras, verscheidene struiken en bloemen, een waterplas. Met de hulp van enkele vrienden kon ik hier ook eens op de foto tussen al dat groen. Het pad werd bijna volledig afgewandeld tot we via een omweg terug op de N36 kwamen die we moesten dwarsen. 

 

Maar eerst nog kijken naar een grote waterplas op een weide (soort bufferbekken) en een bevallig kapelletje weggestoken tussen het groen.  Eens opnieuw de Meiboomstraat en Sleihagestraat voorbij, was het tijd voor onverharde wegen en paden. Al hetgeen we gemist hadden in het eerste stuk van 7 km kwam er nu aan. Het was genieten van de landelijke rust, de kleurrijke bloemen langs de bermen, het zonnetje, het grazend vee. Zelfs een veld met pompoenen kwam er aan te pas. Deze plant is heel populair niet alleen in de keuken (pompoenensoep) maar ook als symbool bij Halloween, je hebt dus eetpompoenen en sierpompoenen. Je staat er niet bij stil maar de pompoen behoort tot de komkommerfamilie. Eigenlijk hoort de plant hier niet thuis, ze gedijt het best in een warm klimaat (Midden-Amerika). Zo ging het naar het einde toe maar eerst wou ik nog een bezoekje brengen aan de controleplaats in het oud gemeentehuis op een boogschoot van het sportterrein. Hier kwam o.m. de kleinste afstand voorbij. Ook daar wou ik de medewerkers en enkele wandelaars op de foto plaatsen. Daarmee zat mijn tocht erop. Op het terras bij de kantine van het sportterrein zat het al lekker vol, het was aangenaam om na te genieten onder een licht zonnetje. Dank aan de organisatoren en medewerkers van de Oostnieuwkerkse Stappers voor een aangename wandeldag.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate