Sportvrienden zorgden voor paradijselijke Pajotse wandeltocht

Geschreven door Jean-Pierre Declerck op 13-08-2012

Neigem met zijn 106 ha is de kleinste deelgemeente van Groot-Ninove. Dit landelijk woondorp met zijn sterk golvend landschap is gelegen op de grens van het Pajottenland en van hieruit heeft wandelclub De Sportvrienden zijn jaarlijkse Neigembostocht uitgetekend. De parochiezaal is mij niet vreemd, dus trappekes op, inschrijven, even Helga goeiedag zeggen  die al heftig op de PC bezig is en dan op weg voor een omzwerving van 26,2 km.

  

Draaien een toertje rond de Sint-Margarethakerk, kort langs de steenweg naar Halle, een ommetje door de weiden waar een klokje ergens klept, terug tot de steenweg, erover en dan op een asfaltwegje de Pajotse natuur in. Verhard duurt niet lang, want er volgt een kasseitje met een bolle rug dat wat later overgaat in een veldweg die verloren loopt in het landschap. In het midden van nergens wandel je in een gebied waar het oorverdovend stil is. Een krassende kraai, een fazant slaat alarm in een maïsveld, ergens het geloei van een koe. Maisvelden, patatten op een toe, goudgele korenvelden, leiden tot dicht bij Meerbeke, maar hier maken wij een haakse bocht om midden velden en weiden te blijven.

 

Brutus, de stier houdt vanachter een poel zijn harem in de gaten, heeft voor al dat wandelgeweld geen oog. Enkele huizen boven op de Varenberg, molshoop die wij afsuizen, beneden tussen wat meidoornhaagjes tot de velden van de Bokkendries en dan opeens een kramikkig kasseitje, dat steeds breder wordt en ons afzet bij het pittoreske dorpsplein met op een hoogte de geklasseerde O.L.Vrouwkerk. Er rechtover het buurthuis met de toepasselijke naam De Kasseide waar er 6 km.op de teller staan. Stempeltje bij Agneske en er terug vandoor voor een plaatselijke lus van 7,7 km. Dokkeren nog even over de kasseien en bij een boerderij met angelusklokje terug de zonovergoten velden en weiden in. De langste afstand maakt eerst een ommetje door het Gooikse gehucht Strijland en dan terug, de stilte van het land. De verre heuvels maken trage bogen aan de einder en het kopergele koren blikkert in de zon. Langsheen de open velden door het eeuwig groen der weiden loopt het oude wagenpad zijn weg doorheen de mulle grond en onder in het dal tussen het groene loof der eiken ligt het kleine dorp verscholen.

 

Tussen een kapelletje en de mesthoop van boer Charel kort een asfaltwegje, dan een kasseipaadje achter hoeve het Rubbenshof , vervolgens een breed grindpad dat ons recht op de kerktoren van Oetingen afstuurt, maar al voor de eerste huizen gaan wij een brede bocht rond het dorp lopen vooraleer terug de weg naar Lieferinge in te slaan. Hier ligt, omgeven door een slotgracht het prachtig gerestaureerde waterkasteel Heetvelde. De oude waterburcht was vroeger een schakel in de verdedigingsgordel van versterkte kastelen die werden opgebouwd door de graven van Henegouwen. De oudste delen van het kasteel, de funderingen en laagste bouwlagen dateren uit ca. 1600. Nu in privébezit en half verborgen achter een beukenhaag vang je er slechts een glimp van op. Langzaam gaan wij zakken tot wij een paadje midden een wild stukje natuur induiken. Aan het einde ervan het kerkplein en er rechtover nog een de Kasseide binnen voor een stempeltje van Agneske .

 

Lieferinge ligt nu vlug achter ons en midden een heerlijk Pajots landschap gaat het terug tot Neigem. Wij dwarsen nog eens de drukke N 28 , komen tot kort bij de start en dan gaat het opeens flink omhoog , terug de natuur in tot de wijk Prindaal . De langste afstand gaat hier een paadje bezijden het Neigembos opzoeken, zo te zien al een poos niet bewandeld . Wurmen ons langs wat struiken , tussen hoog gras en hoog opschietende grote berenklauw tot een graspaadje dat eindigt bij een kruislieveheer van de wijk Drie Egypten. Hellingen worden scherper, dalen dieper, de Linieberg waar enkele schitterende landhuizen neergepoot zijn is een eerste lastigaard, schuifelen de helling af, ronden de bult van de Ekelendries en zien dan boven ons al de rustpost van afspanning Den Haas boven op een heuveltje verschijnen. Het gaat echter de andere kant uit, verdwijnen achter een maïsveld, een bosje door en dan een stijf oplopend zandpaadje dat finaal op de koer van de afspanning uitgeeft. Er zijn 20 km afgelegd.

 

Den Haas is een oertypisch gezellig Pajots café met een heel brede keus aan geuze , lambiek , faro en kriekbieren. Het is moeilijk kiezen, maar dan bestel ik een boerenboterham met Brusselse platte kees, radijsjes en bieslook en dit alles overgoten met een zure kriek van Boon, dan kan je dag niet meer stuk. Zo , voldaan kan ik aan mijn laatste lusje van 6,2 km.beginnen. Zwierezwaai de Woestijn in, zo genoemd omdat dit stukje mooie natuur eertijds een woestenij was. Het torentje van de pittoreske Woestijnkapel komt piepen, maar wij gaan de andere kant tot het gehucht Berchem. Een panoramawegje waar je in de verte de abdijkerk van Ninove ziet leidt tot de Postkoetsweg, een  holle weg met bermen van acht tot tien meter hoog die ons via wat trapjes en knuppelpaadjes door het Berchembos stuurt en dan is daar de vervaarlijke Nellekensstraat. Een helling die eindeloos lijkt en waar mijn platte kaas en radijsjes gaan opspelen zet ons af boven de toren van de Woestijnkapel , maar terug gaat het de andere kant uit om het Neigembos in te komen.

 

Dit 65 ha. groot bosreservaat bestaat hoofdzakelijk uit eeuwenoude eiken en beuken en heeft nogal wat hoogteverschillen. Dit zorgt voor een schitterend stuk bosparkoers, op en af via trapjes, knuppelwegjes, steile klimmetjes en diepe dalen. Wij komen het bos uit bij de kapel van Bevingen schilderachtig ingeplant op een heuveltje achter een stoere rode beuk. Het vroegere Mariakerkje of O.-L.-Vrouwekerkje, was oorspronkelijk een volwaardige parochiekerk. Ze werd hoogstwaarschijnlijk gebouwd in opdracht van de heren van Wedergraete in de tweede helft van de 12de eeuw. Het einde wenkt. Een laatste pad onder ritselende populieren zet ons af naast de pastorie en een teerlingworp verder zit onze tocht er op.

Een wandeling waarvoor superlatieven te kort schieten, kortom, een paradijselijk mooie Pajotse wandeltocht.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate