Lennikse feestentocht langs rustige Pajotse wegen

Geschreven door Patrick Vanderstukken op 14-08-2012

Denken we vandaag in het Pajottenland haast incognito te kunnen wandelen, niks zal minder waar blijken te zijn. Op de speelplaats van de school in Sint-Kwintens-Lennik worden we overvallen door de bekenden. Eddy (fotograaf) en vrouwtje Liliane openen de stoet. JP Declerck, Lucien (Waasland), ja zelfs Herman Stroboer tekenen present ! Tot onze verbazing bestaat de opdracht vandaag uit 5 lussen getekend rond twee zaaltjes.

 

We beginnen braafjes met nummer 1A. Deze voert ons langs kerkwegels het dorp uit en vervolgens over stevig golvend beton door akkers en weilanden. Goudgeel koren en frisgroen maïs of gras wisselen elkaar voortdurend af. De pauze na 3,8 km in Eizeringen houden we kort. Houden even krijgsraad met een fitness maatje van Linda en vertrekken op lus 5 met zijn 7 km de langste vandaag. De Assesteenweg is een werf, hoe kan het ook anders dit jaar. Dra duiken we een kerkwegel in die ons inderdaad afzet bij de mooie dorpskerk. We klimmen een verdieping hoger langs één van de Molenstraten die we vandaag zullen tegenkomen. Duiken vervolgens de velden in genietend van een vergezicht dat reikt tot de communicatietoren van Sint-Pieters-Leeuw. Duiken het maïs in richting ons volgend tarmacje. ‘Ga zaat nen trichoet’ zegt een autochtoon op leeftijd lachend als hij Linda uit het groen ziet komen. Mijn vrouwtje heeft een vertaling nodig. ‘trichoet’ komt van het Franse ‘tricher’ wat zoveel betekent als ‘vals spelen’. De brave man denkt dus dat wij door de velden een bocht hebben afgesneden, onwetend als hij is over de pijlen van de dag. We duiken nu de Hunselberg af naar de kerk van OLV Lombeek. Krijgen een eenmanspaadje tussen weilanden onder de sloffen geschoven. Daarna klimmen we opnieuw naar de graanakkers. Babbelen wat bij met Eddy en zetten dan koers naar de lokale voetbalvelden en even verder de rustpost van Eizeringen.

 

Mark uit Rumst en vriendin Marleen houden ons nu gezelschap. Gezellige boel hier vandaag in Lennik ! Toch stappen we alleen verder, zij lopen de twee lussen in omgekeerde volgorde van ons. We moeten opnieuw de steenweg over. Lopen parallel met daarstraks onderaf de kerk. Wandelen dan letterlijk door akkers, bieten deze keer, een heuvel af tot in Strijtem. Even wat straatjes en dan wacht een nattig bosje. Klimmen doen we opnieuw over een geplaveide kerkwegel langs een aardbeien kwekerij (fraisen zeggen ze hier). Leken daarstraks heel wat wandelaars hier fout te lopen, wij ervaren niet het minste probleem. Komen weer bij de voetbal uit en dus even verder de rustpost. Mark’s maatje trakteert op verrukkelijke chocoladecake. Diene komt vast niks te kort, bedenken wij lachend. Ook Marleen uit Wilrijk komt aangestapt, het lijkt wel een thuismatch voor ons vandaag ! 

 

We moeten terug naar Lennik. Dat doen we aanvankelijk over een graspad door de velden. Graanakkers worden geoogst, de pikdorsers laten een wolk van stof achter. Terug tarmac nu, door een groen valleitje dat Ten Ham noemt. In Lennik gekomen weerklinken vrolijke deuntjes van zowel Franstalige als Nederlandstalige charmezangers. Het is koers op de taalgrens, de sfeer van de Vlaamse kermis zit er goed in. We hebben nog lus 2 & 3 te gaan. Ze vertrekken allebei langs de Zavelstraat. Lus 2 voert aanvankelijk naar een strookje bos maar we geraken nauwelijks tussen de bewoning uit. Klimmend langs een steenweg en later door weilanden komen we bij een kapel uit die ik ken van eerdere tochten in de streek. De ietwat technische afdaling zet ons af bij een steenweg. We wandelen zowat richting Gooik langs ondermeer kerselaren die hun vruchten reeds afgegeven hebben voor dit jaar. Stappen langs de lange Sint-Elooistraat terug richting dorpskern. Mogen er nog wat keren en draaien over kerkwegels, achterin de tuinen van de lokale bewoners. Toch wel een beetje dolgedraaid komen we op het marktplein aan bij het reuzengrote standbeeld van een Lennikse Windheer (Brabants boerenpaard). Nog één etappe te gaan.

 

Het wordt intussen steeds warmer, de wind lijkt gerantsoeneerd. We trekken ons wat loom op gang, waar een wil is, is een wandelweg. De Zavelstraat stuurt ons nu naar Ten Broek, er zijn geen andere wandelaars meer te bespeuren. Een paar jonge stieren in de wei gunnen ons geen blik waardig. Passeren een paar poortjes en volgen over een krakkemikkig paadje een diepliggende gracht tot aan de overkant van een steenweg. Het mooiste stukje van het parkoers van vandaag. Moeten weer klimmen voorbij de prachtige witte kerk van St-Martens-Lennik. In een weidse boog lopen wij er omheen en zetten dan de zeilen bij richting finish. Het is zwoegen over het kaarsrechte, hete fietspad. We ploffen ter aankomst op onze stoelen, de blonde Affligem dient ons terug bij onze positieven te brengen. Samen met een paar clubmaatjes maken we er een tweede ‘soldaat’. Hoog tijd om de auto op te zoeken en terug naar Heimisse te rijden. Vond Linda het parkoers van de dag behoorlijk, ik ben toch wat op mijn honger blijven zitten. Het lussen systeem mondde uit in wat veel bebouwing en wat veel asfalt naar mijn smaak.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate