Hemels mooi langs de Westkust

Geschreven door Jean-Pierre Declerck op 25-10-2012

Wij beleven ongekende warme en aangename herfstdagen. Vandaag staat er een wandeling aan zee op de kalender, dus allen richting Westende waar de Duintrappers hun 1ste Calidristocht organiseren vertrekkend uit de gelijknamige startzaal. Velen zijn blijkbaar dezelfde mening toegedaan want al vroeg in de morgen zit de kusttram tjokvol met wandelaars die allen aan de halte Sint-Laureins afstappen. De startzaal ligt juist aan de overkant. Even rijtje schuiven om in te schrijven en dan het parkoers bekijken : 21,6 km. lang onderverdeeld in 3 lussen van 8, daarna 7 en tenslotte 6,6 km.

 

Gezien het nog vroege uur en het licht mistig is kies ik eerst voor de polderlus van 7 km. De kustlaan over, een overblijfsel van een duinbosje rond wat campings voorbij en dan recht op Lombardsijde af. Draai een rondje rond de kerk en dan verder het hinterland in. Een stil wegje tussen de weiden leidt naar het natuurreservaat Schuddebeurze. Aan de einder de scheve populieren langs de Plassendaalse vaart, jaren gemarteld door de zeewind. Wat eerst opvalt zijn de vele bunkers en bunkerresten. Ze dateren zowel uit W.O. 1 als W.O. II.  De Schuddebeurze ligt immers op nog geen geweerschot afstand van het front van de eerste wereldoorlog. Bovendien werden hier op het einde van de tweede wereldoorlog aanzienlijke verdedigingswerken en enorme bunkers aangebracht voor de Atlantikwall. 

 

Het is één van de weinige overgebleven gebieden met oude kalkarme duinen waardoor we hier in de lente en de zomer heel wat bijzondere planten aantreffen. Vandaag staan de weiden nog vol met de bruine resten van het Jakobs kruiskruid, hier en daar nog een gele teunisbloem. Op een graspadje slingeren we er helemaal door, komen er uit bezijden het kapelletje O.L.Vrouw te Lande, wat boerenhoven en dan in één rechte streep terug tot Westende. Het dorp door met zijn kerk in de steigers, wat straat en de Kustlaan over naar de Calidris. 

Ondertussen is een heerlijk zonnetje aan de hemel verschenen. Er vandoor dus voor de langste lus van 8 km.Voorbij het hotel Sint-Laureins dat hier midden de duinen ligt gaat het naar het gelijknamige strand. Met een groepje ploegen wij door het zand naar de Warelijn en dan volgt een hemels stuk parkoers. Op het verharde gedeelte dicht bij het water geaaid door een milde herfstzon. Nu en dan een mosgroene golfbreker over, scheermessen, koffieboontjes en mosselschelpen knisperen onder de wandelsloffen. Meeuwen schreeuwen boven het golfgebruis, aalscholvers in bidhouding op een paaltje, nerveuze strandlopers tippelen op en af. Ronddobberende bootjes en garnaalvissers dicht tegen de kustlijn. Een rood-witte vuurtoren komt steeds dichter en een staketsel. De Ijzemonding komt er aan, gaan heel even zandstuivertje spelen, lopen de heerlijke wandelpromenade langs de riviermonding langs met aan de overkant Nieuwpoort en dan het natuurgebied IJzer monding binnen.

 

Waar zout en zoet water elkaar ontmoeten, ontwikkelde zich een bijzonder biotoop met slikken, schorren, duinen, strand en polders. Het waardevolle natuurgebied van de IJzermonding bevat 130 hectare natuurschoon waar het een ecologische drukte van jewelste is. Op de schorren grazen kuddes schapen.Een vlucht wulpen strijkt neer , scholeksters en strandlopers zoeken in het slib naar wat lekkers. Op een grindwegje gaat het verder tussen de duinen tot wij tegen de afsluiting van het militair domein aanbotsen. Wij draaien er helemaal rond en komen het gebied tussen wat tuinbouwbedrijven uit. Nog wat campings en weekendhuisjes voorbij, een laatste paadje tussen het groen en daar is onze startplaats terug. Rest nog de laatste lus van 6,6 km. Bij het hotel Sint-Laureins zoeken wij een wandelpad op dat op en neer tussen de duinen slingert. Waar de wandeldijk van Westende eindigt komen wij terug langs de zee en dan is het enkele kilometer heerlijk kuieren op de zeedijk. Het gaat tot Middelkerke. Wanneer het casino voor ons opduikt slaan wij af, komen op de Kustlaan bij de plaats de Krokodil genaamd, gaan nog even door de Warandeduinen en dan gaat het in én loodrechte streep terug tot Westende . Kort nog even het dorp en dan zit onze wandeling er op. 

Avec la mer du Nord pour dernier terrain vague

Et des vagues de dunes pour arrêter les vagues

Et de vagues rochers que les marées dépassent

Et qui ont à jamais le coeur à marée basse

Avec infiniment de brumes à venir

Avec le vent de l'est écoutez-le tenir

Le plat pays qui est le mien

Met dit lied maakte Brel onze kust wereldbekend. De Duintrappers spiegelden zich vandaag zonder twijfel aan deze song, een hemels mooi parkoers langs de Westkust . Hier wandelen is “ knocking on heavens door “.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden : 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate