Dreigende wolken en hagel spelbrekers tijdens Ardooiese Herfstwandeling

Geschreven door Walter Algoedt op 29-10-2012

Weinig belovend als we van start gaan voor een herfstwandeling nabij de Spartastappers Ardooie.  Amper 3° Celsius, een schrale herfstwind en loodzware donkere hemel voorspellen inderdaad niet veel goeds. Wat een schril contrast met enkele dagen voorheen, toen temperaturen om en bij de 20 graden werden genoteerd. 

 

Als we van start gaan vanuit de ruime zaal “ de Biekorf “ staat een waterzonnetje in disharmonie met een dreigend onweer. Toestanden die we als organisator liever missen als kiespijn. Net de sporthal verlaten worden we zowaar uitgenodigd om wat tuinwerk op te knappen.  Spade, spitvork en rakel staan immers klaar … geen verwondering want we stappen voorbij een wereldberoemde fabrikant van tuingerief. Nog maar net de Sint-Maartensveldstraat ingestapt en we zijn de agglomeratie Ardooie uit.  Een landschap dat vooral een agrarisch karakter weerspiegelt. De diverse serres en enkele silhouetten van groente verwerkende bedrijven maken er ons attent op in de groentetuin van West-Vlaanderen te stappen. De meeste velden liggen er intussen braak bij, alleen staat hier en daar nog wat winterprei en talrijke kolen op de oogst te wachten.  

 

Ondertussen ruimen de dreigende wolken plaats voor een frêle zon. Stappend langs groenrijke grasbermen gekleurd met menig paddenstoel genieten we volop van deze herfsttocht. In het contrast van licht en donker ontwikkelt er zich zowaar een regenboog.  De zware regenval van de voorbije dagen zorgde ervoor dat akkers er bezopen bij liggen. En daar waar men toch een poging ondernam om de aardappeloogst binnen te halen, trokken zware rooimachines diepe voren. De Oosthoekhoeve, een historische boerderij met klokkentoren op het dak, getuigt een zekere status. Op de gevel treffen we nog het jaartal 1908.  De klokkentoren diende om het werkvolk op het middaguur van het veld te roepen. Via de hemelstraat gaan we niet naar de hemel, daar is het nog te vroeg voor. Daar ganse dagen de heiligen uithangen en rijstpap eten met gouden lepeltjes, dat klinkt toch wat saai. Vandaar dat we nog volop genieten van het landelijke karakter die deze herfstwandeling uitstraalt.  Inmiddels ruim halfweg mogen we ook nog eventjes gaan rusten in de Albertzaal. Ook hierna blijven we pastoraal genieten tot het einde. Maar het venijn zit meestal in de staart. Het begint zowaar te regenen, eerst zacht en dan harder en harder. De wind gaat eveneens fel opsteken en opeens krijgen we er een fikse hagelbui bovenop.  

 

 
Spijtig uiteraard voor de organisarende Spartastappers en haar medewerkers. Het onbetrouwbare weer vormde ongetwijfelde de spelbreker van deze zeer landelijke herfstwandeling. Een volgende maal wensen we jullie mooi wandelweer toe.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

fotoreportage ( Walter Algoedt )

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate