Gure Herfsttocht vanuit Dikkebus

Geschreven door Mario Carton op 29-10-2012

Toen ik zaterdagmorgen omstreeks half zes werd gewekt door het aanhoudend gekletter van regen op de rolluiken van onze slaapkamer dacht ik zo van: “ Mario, vandaag gaan we een natte wandeltocht tegemoet!” Na een stevig ontbijt raadpleegde ik vlug de buienradar op onze digicorder, zoekend naar het postnummer 8900 van de gemeente Dikkebus, en wat bleek? De weerkaarten waren overspoeld door regenbuien! Het zag er dus echt niet rooskleurig uit.

 

Voor de Westhoekstappers Vlamertinge geen plezantje , want ook hun Pottebrekers-Panoramatocht afgelopen zomer vanuit de Heuvellandse deelgemeente De Klytte werd getroffen door een ware zondvloed.  Doch ik kon het mij niet veroorloven om niet te gaan wandelen. Dikkebus, de vijvergemeente alwaar ik ben opgegroeid is nog steeds jeugdsentiment.  En dus vlak naast het schooltje alwaar ik destijds mijn broekspijpen versleet, konden we inschrijven voor een wandeltrip van 7, 14 of 21 km. Dikkebus is een deelgemeente van de stad Ieper sinds de gemeentelijke fusies van 1977. Het dorp telt ongeveer 1500 inwoners. Het gehucht Krommenelst ligt op het grondgebied vanVlamertinge, maar maakt ook deel uit van de parochie Dikkebus. De naam Dikkebus komt in feite voort van 'dicht struikgewas'. De eerste bebouwing in Dikkebus zou een jagershut midden in de bossen zijn geweest. Van de bossen van weleer is nu nagenoeg niets meer over. De naam komt voor het eerst voor in 1072 toen een ridder Fulpold en zijn vrouw Ramburga kloosterwoningen oprichtten op een plaats die Thiggebusch heette.

 

Ook ditmaal opteren we voor de langste afstand , waarna we via de Vijverstraat en een landelijk pad resoluut richting Dikkebusvijver trekken. De vijver gelegen ten zuiden van Ieper komt al een eerste maal voor in de stadsschriften van 1320 ter afdamming van de nabijgelegen Kemmelbeek.  Het voorzag Ieper van het nodige drinkwater, eertijds via de Ieperse grachten en een stelsel van eikenhouten pijpen. Uiteraard gebeurt dit tegenwoordig via een modern pompstation, en verkreeg de vijver inmiddels ook een recreatieve functie. Ondermeer kano club De Paddel heeft er haar thuishaven. Surf and sail staat dan weer in voor windsurf- en zeilkampen. Stappend langs de oeverbedding van de visvijver komen meteen de prachtige herfstschakeringen tot hun recht. Wanneer we naast de Kemmelbeek trappelen, krijgen we een innig zicht op de donkere en grijzige contouren van het prachtige Heuvelland en de robuuste puist die de Kemmelberg vormt. Het spreekt voor zich dat de Kemmelbeek haar oorsprong treft op de getuigenheuvel.  In het nabij gelegen Reninge vloeit de Kemmelbeek over in de Ijzer. Op vijf kilometer afstand (Kemmel tot Dikkebus) heeft de Kemmelbeek een verval van 35 meter. Tijdens dit verval stelt men veel erosie vast.

 

Rechts van ons kunnen we genieten van een ROGGBIV. Waar hebben we dit nu nog gehoord?  Het is alvast geen ‘rosbief ‘ in ’t West-Vlaams, maar de afkortingen van regenboogkleuren: rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en violet.  Ja, het weer beloofde niks veel goeds … Tijdens deze Herfsttocht werden we in een wijde trek steevast geconfronteerd met de gruwel van de Eerste Wereldoorlog.  We komen voorbij menig Britse begraafplaats, zoals het Kemmel nr. 1 French Cemetery. Maar ons oog valt vooral op de vlakbij gelegen ‘ Klein Vierstraat Britisch Cemetery.  Gelegen op een heuvelrug  kan de begraafplaats enkele betreden worden via een lange trap, geflankeerd door een bakstenen muur.  Opmerkelijk is weliswaar dat naast 278 soldaten uit de Commenwealth , eveneens 94 Duitse militairen alhier een laatste rust genieten uitkijkend op een glooiend Heuvelland. Landbouwers zijn intussen druk bezig met het rooien van suikerbieten, de Kriekstraat en de Slijpstraat vormt een modderspoor.  Voormezele , de woonplaats van ere-gouverneur Paul Breyne wenkt. Net voor het boetedorp ontwaren we nog het “Elzenwalle Brasserie Cemetry “.  Je kan het zo reeds raden, de begraafplaats werd inderdaad genoemd naar de brouwerij die hier destijds stond. De begraafplaats bestaat in feite uit een verzameling van kleine regimentsbegraafplaatsen, waaronder Perk III aangelegd door de 22nd  Canadian Battalion (Quebec Regt).

 

In het plaatselijke ontmoetingscentrum Kasteelwal , kan een warm soepje met dit guur weer zowaar wonderen doen.  Traditiegetrouw trekt in Voormezele de eerste zondag na Pinksteren, de Heilige Bloedprocessie rond het dorp. Ze herdenkt de overdracht van de relikwie van het Heilige Bloed vanuit Rome.  Er staat ons een ruime lus van 8km te wachten met het Provinciaal domein De Palingbeek als leidraad.  Aan de horizon genieten we van een enig zicht op de Ieperse skyline en haar historische kerkgebouwen.  Dwarsen kort hierna de drukke Rijselseweg om af te stevenen naar de Palingbeek.  Ook hier herinneren enkele Britse begraafplaatsen aan de gruwels der eerste wereldoorlog. Het Spoilbank Cemetery herbergt heel wat slachtoffers van The Bluff.  The Bluff vormde net als Hill 60 , Caterpillar en The Dump een zeer strategisch uitzichtpunt op Ypres Salient. Zowel beheert door de geallieerden als de Duitsers. Het provinciedomein de Palingbeek ligt te midden van een glooiend en bosrijk landschap, poelen en moerassen, oud en jong bos, boomgaarden en bloemrijke graslanden, ligweiden of een speelplein wisselen elkaar af. Uitgestrekte bewegwijzerde wandelpaden brengen je hier naar de mooiste plekjes. We genieten volop van de fauna en flora waaronder een stuk van de oude vaart Komen-Ieper.  De vaart heeft echter nooit zijn werkelijke functie kunnen waarmaken, namelijk het Ieperleekanaal verbinden met de Leie. Is dit niet gelukt dan is de natuurlijke erfenis des te groter. Geregeld word het domein nog uitgebreid, wat nog meer mogelijkheden schept om het de recreatieveling naar zijn zin te maken.

 

Enkele modderige wandelstroken van het domein sturen ons de richting uit van de  milieuboerderij. Een voormalige hoeve werd verbouwd tot een bezoekerscentrum met aandacht voor aspecten van duurzaam bouwen. De Milieuboerderij De Palingbeek van vzw Diogenes, de vzw Regionaal Landschap West-Vlaamse Heuvels en het eerste Natuur- en Milieueducatief centrum De Palingbeek van het provinciebestuur West-Vlaanderen vinden er hun stek. Een eind verderop vinden we, een sterrenwacht. Stilaan is het middag, door de talrijke regenbuien onderweg krijg ik het koud en mijn buikje begint te rammelen. Net op tijd wenkt opnieuw Oc Kasteelwal. Voldoende gerust en buikje rond vatten we de laatste 8km aan. Net het dorp uit vormt de Britisch Cemetery Voormezele Enclosure de zoveelste Britse begraafsplaats op ons wandeltraject.  Ondertussen stappen we verder onder de gietende regen. Hagelstenen en gedonder doen er nog een schepje bovenop. Niet het ideale moment om fototoestel boven te halen, beter voorkomen dan genezen zegt immers het spreekwoord.  Als toemaatje krijgen we nog een stuk Dikkebusvijver voorgeschoteld. Een klein pad, ‘Dikkebusch wegeljen’ genaamd brengt ons andermaal naar de vijver. Tegenover het vijverhuis treffen we een verdedigingstoren. Door Vauban gebouwd in 1680 , maakte de toren deel uit van het verdedigingsnetwerk rond Ieper.  Net als de prachtige Ieperse Vestingen, waarvan nu nog een deel rond de stad ligt. Seigneur de Vauban was een maarschalk van Frankrijk, vooral bekend als bouwmeester van vestingwerken. Hij werd geboren in het tegenwoordig naar hem vernoemde Saint-Léger-Vauban. De Vaubantoren die dus in de tijd van Louis XIV werd gebouwd diende ook om de waterhuishouding van Ieper te verzekeren.

 

Door de regen is het schoonste van de wandeling er nu wel af. Langs de boorden van de Bollaertbeek bereiken we terug de finish. Tijd om met een heerlijk streekbier nog eventjes na te genieten. 

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

* fotoreportage ( Mario Carton )
* fotoreportage ( Patrick Olivier )
* fotoreportage ( Bernard Haeyaert ) 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate