Griezelen tijdens Zottegemse Halloweentocht

Geschreven door Stefaan Bailleur op 02-11-2012

31 oktober, naar aloude traditie gaan we op de vooravond van Allerheiligen griezelen in Zottegem.  Wandelclub Egmont organiseert er immers vanuit de Bevegemse vijvers reeds voor de 12de maal haar befaamde Halloweentocht in.  Telkens een totaalspektakel met gruwelen, griezels, heksen , toverij en andere gedrochten.  De talrijke uitgeholde pompoenen zorgen voor wat schemerlicht in de duisternis … een tocht dus om u de stuipen op het lijf te jagen en telkens op een massa deelnemers mag rekenen. 

 

Halloween is in feite afgeleid van Hallow-e , of te wel All Hallows Eve ( Allerheiligenavond). In de Iers-Keltische kalender begon het jaar op 1 november en was 31 oktober dus oudejaarsavond. De oogst was net binnen , het zaaigoed voor het komend jaar lag klaar en dus was er even tijd om te feesten en het Keltisch Nieuwjaar of Samhain te vieren. Een traditie die ook in de Verenigde Staten en Canada wordt gevierd en dus zo tot bij ons is geraakt. Er heerst dan ook reeds een drukte van jewelste in de “Bevegemse Vijvers’’ . Voor de gelegenheid is het complex volledig omgetoverd in een lugubere sfeer van pompoenen, heksen , spinnen, monster en sombere lichtjes. Ook menig medewerker van Wsv Egmont trok zijn griezelste pak aan. Al over de ruime parking worden we de Kastanjelaan ingestuurd. Prachtig versierde pompoenen duiden meteen de juiste sfeer aan , twee jonge katjes waken over het vuur. 

  

We trekken duidelijk het stadscentrum in , hier en daar in de straat en de winkelvitrines mooie Halloweenversiering. Opeens stappen we dwars door het hoofdgebouw van Sanitary , zou daar de eerste gruwel te beleven zijn in de oude textielfabriek van de Egmontstad. Zou de Egmontheks ons gevangen nemen en in de oude stoommachine of ketelhuis opsluiten.  Wat hangen daar toch van die bizarre gedrochten aan het plafond.  Gelukkig overwinnen we onze bibber , knikkebollend van de schrik vervolgen we onze weg .  Het centrum wordt geruild voor een landelijke trek.  Verlichte pompoenen wijzen ons de weg , opeens een donker steegje langs de maïs door. In de verte horen we gegniffel , zou daar tussen het struikgewas …    help …  oef …  was me dit eventjes schrikken gelukkig enkel een doodskop en enkele lugubere kruisen of toch net niet … We stappen maar wat vlugger door , de talrijke pompoenen volgend die een mooie Halloweensfeer met zich meegeven. Voor ons en achter ons talrijke wandelaars met de daver op het lijf voor wat komen zou. 

 

In de verte ontwaren we opeens een rokende ketel , heksenmuziek en kattengejank weerklinkt … de heksensabbat wordt ingezet …  och nee we willen niet in de heksensoep belanden. Gelukkig maar blijkt het de rustpost te zijn in het ontmoetingscentrum van Strijpen. Een toverkol vol spinnen , piet piraat, de boze heks , de soepfeeks , de bierserpent, de frivole helleveeg en talrijke andere Egmont gedrochten hullen ons in een gezellig Halloweenkader.  Zouden er toevallig katogen , varkensoren en zwijn staarten in de soep zitten … geen mens die het zeggen kan … een heksengeheim die voor eeuwig bewaard zal blijven … maar ze liet zich smaken. Och nee , moeten we nu wel niet langs de Sint-Andreaskerk voorbij … de duivel stuurt ons de duisternis van een landweg in.  Daar daar roept er iemand … wat licht van een pompoen, oef.  Inmiddels hadden we al hier en daar een gruwel en wat getier gehoord, maar we zouden ons niet laten kennen. Toch blijven we op onze goede , wanneer landelijke dreven en holle donkere wegen ons verder op sleeptouw nemen.  Gelukkig blijven de talrijke pompoenen met brandende kaarsjes onze vriend.  We prijzen ons blij als we veilig en wel terug tussen de behuizing komen.  In de omgeving van het Egmont kasteel worden we het donkere park ingestuurd.  De plaatselijke bibliotheek ziet alle kleuren, lichtjes van roze tot blauw … en het grote licht die aan en terug uit knippert.  Maar het is de goede toverfee die ons te hulp komt met een mysterieus feeën brouwsel van vruchten , chocolade of vanille. 

 

We stappen verder langs smalle straatjes.  Vleermuizen vliegen in het rond , kleine heksjes kijken ons boos aan . Lopend langs de spoorwegberm zijn we er niet volledig gerust in. Ons vermoeden komt uit wanneer ter hoogte van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbeke een heksenkring van paddenstoelen ons wijst op goed en kwaad.  Stap voor stap gaan we verder met de schrik op het lijf … we horen gekraak , geknars en gepiep al is het maar van de takken en bladeren onder onze voeten … of toch … zou daar toch …..   help de duivel komt uit zijn doodskist. 

We durven haast niet meer verder , uit een vijver komen dampende geuren … hier en daar bobbelt het water op .  Wat zijn we blij op Ten Berg eventjes te kunnen bekomen van onze vrees en benauwdheid. Maar de bezorgdheid borrelt terug op wanneer we een slingerend donker gat tussen de bebouwing in moeten.  Domein van Breivelde staat wat verder te lezen.  Brei staat toch voor jungle, doolhof … velle voor omhakken , neerleggen , doden … och nee niet weer.  Tussen de bomen en vijvers door ontwaren we zwevende schichten , damp en licht vervagen tussen duisternis en moeras,  pietje de dood waakt ,  heks spitsneus ruikt ons van ver,  bloederige vleermuis lust ons rauw , jammerende katten staan te janken …  

 

Een borrelende en kokende ketel vol mensenbloed … donkerrood loopt bijna over. We zijn er geweest , we moeten eraan geloven … och lieve pompoen zo sierlijk help ons uit de nood toon ons de richting van het licht .  Boze heks reikt ons een bekertje mensenbloed aan , drinken zegt ze op harde en wijze toon .   Neen we willen niet dood … daar het licht , daar de witte prinses … daar opnieuw de Bevegemse vijvers … oef. 

Nog steeds komen en gaan wandelaars op zoek naar hun Halloweenavontuur. Opper Satan Johnny en Lucifer Willy zagen dat het goed was … 

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate