Verregende Vredestocht verwelkomt alsnog 1371 stappers

Geschreven door Mario Carton op 06-11-2012

Op zaterdag 3 november trokken we richting Vredestocht te Westrozebeke. Deze organisatie lag voor de 16e maal in handen van W.S.V. de Colliemolen Oostnieuwkerke-Staden. Er werd ons een volledig nieuw parcours rondom Westrozebeke, de kleinste, maar mooiste deelgemeente van Staden beloofd. Het was tevens de laatste tocht geldend voor de kalkoenbovenbout, met uitwisseling van de spaarkaart. 

  

Weinig belovend als we van start gaan voor een schrale herfstwandeling vanuit Westrozebeke, bloemengemeente. Een waterkoude herfstwind en vreselijk loodzware donkere hemel voorspellen inderdaad niet veel goeds. Het begint echt voor iedereen de keel uit te hangen. Geef ons maar liever een koud, zonnig vriesweer. De start werd gegeven in het Gemeenschapscentrum “De Nestel” alwaar we de keuze hadden uit verschillende afstanden gaande van 6 km tot 24 km. Traditiegetrouw gingen wij voor de langste route. Na de eerste meters kwamen we voorbij de Sint Bavokerk. Deze kerk werd in de 13e en 14e eeuw in gotisch stijl verbouwd en vergroot. Sinds de slag van Westrozebeke wordt in de kerk, Onze Lieve Vrouw van Westrozebeke bijzonder vereerd. Door het omspannen van het dorp met een rode draad, spaarde O.L.Vrouw de mensen van Westrozebeke van een afslachting door de Franse troepen. De kerk werd echter volledig vernield (net als de rest van het dorp) tijdens de  Eerste Wereldoorlog 1914-1918. Van dit oorlogsverleden getuigt nog het monument Luitenant Juul De Winde, die sneuvelde bij de bevrijding van Westrozebeke.

 

Onmiddellijk slaan we een smal steegje in dat naast een groot varkensverwerkend bedrijf loopt. Dit bedrijf staat in voor varkensvlees van a tot z: van slachten en versnijden, over invriezen, verpakken en etiketteren tot het bereiden van panklare varkensvleesgerechten. Het produceert al zijn varkensvleesproducten in eigen huis. De firma slacht jaarlijks 1,2 miljoen varkens en verwerkt ze tot ruim 100.000 ton varkensvlees. We stappen voorbij 2 ijverige bloemkooltelers die net als ons het regenweer trotseren. Langs de Katte- en Veldstraat wandelen we Oostnieuwkerke binnen. We komen voorbij een bufferbekken dat werd aangelegd voor de realisatie van de nieuwe ambachtelijke zone (overkant Spanjestraat) en voor de nieuwe woonwijk “De Vlasschaard” waarvan de wegen- en rioleringswerken volop in uitvoering zijn. Dit bufferbekken dient het oppervlaktewater van beide zones op te vangen om het daarna vertraagd af te voeren naar de Mandelbeek.

  

We wandelen verder richting de kerk van Oostnieuwkerke. Sinds 1900 staat de huidige neogotische kerk op de grondvesten van een oud Romaans kerkje. Aanvankelijk was de patroonheilige van de kerk de H. Blasius, later de H. Brigitta. Vanaf 1833 werd Oostnieuwkerke een Onze-Lieve-Vrouwparochie, die momenteel behoord tot de parochiefederatie Staden en het overkoepelende decanaat Roeselare. De verzorgde kerk die kort na aanvang van de 21ste eeuw werd opgefrist, telt enkele mooie glasramen. Langs de buitenzijde bevindt zich naar aanleiding van het einde van de Eerste Wereldoorlog een gedenksteen ter ere van de oorlogsslachtoffers. Daarbij is een afbeelding van de gekroonde maagd met kindje Jezus en twee strijders veelzeggend als beschermfiguur. Bij de bevrijding van Oostnieuwkerke in de Tweede Wereldoorlog sneuvelden drie Poolse bevrijders. Ze werden bij de kerk van de gemeente begraven. Later bracht men de stoffelijke resten over naar het soldatenkerkhof van Lommel. De originele naamplaten, die niet werden gebruikt bij de aanleg van het kerkhof van Lommel, vond men terug in een verwaarloosde toestand. Met akkoord van de Poolse verantwoordelijke bracht men ze terug naar Oostnieuwkerke. Deze naamplaten zijn nu verwerkt in een gedenkplaat. In het voormalig gemeentehuis kunnen we genieten van een eerste rust, tijd om vooral onze regenkledij wat te laten drogen en te genieten van een lekkere warme koffie. 

 

Hierna vatten we een deel van de Kappeletjesroute aan. Een fiets- en wandelroute samengesteld door Jules Verslype en gerealiseerd door de plaatselijke ACW en Okra Trefpunt 55+ afdeling. De vier wandellussen vertrekken telkens vanuit de vernieuwde dorpskern en werden sinds 2006 bewegwijzerd. Langs zeer modderige landwegen ploeteren we richting de Ondankweg om via de Moststraat het Moerasbos aan te doen. Op 17 oktober 2010 werd dit Moerasbos plechtig geopend. Na zeven jaar groeien, was het bos gewapend tegen bezoekers, sporters en jeugd. Met zijn 2,5 hectare is het Moerasbos het derde gemeentelijke bos in Groot-Staden, na de Keuneleute in Westrozebeke en de Groene Speelplaneet in Staden. De locatie van dit bos biedt een aantal voordelen. De grond is hier van mindere kwaliteit om als landbouwgrond te dienen, wegens nat en drassig, vandaar ook de naam van het bos. De oorspronkelijke locatie van het bos in de Colliemolenstraat, kon zo behouden worden voor landbouw. Bovendien is het nieuwe Moerasbos gelegen aan een weg en dus goed bereikbaar. Het werd aangeplant met aandacht voor milieu, jeugd en sport. Het voornaamste aspect is natuurlijk het milieu. Zo kreeg Oostnieuwkerke er een groene long bij. Om een bijdrage te leveren aan de biodiversiteit wordt het bos beheerd zonder pesticiden. Speciaal voor de jeugd werd het bos kind- en spelvriendelijk ingericht. Er zijn mooie paden, open plaatsen met zitbanken. 

 

Het bleef maar regenen. Na een mooie lus van 7,5 km waren we dan ook meer dan tevreden ons te kunnen opwarmen. Inmiddels is het middaguur nabij, tijd om de innige mens te versterken. Onze impermeabel en paraplu kunnen ondertussen wat opdrogen. Langs landelijke, over natte wegen stappen we op een deel van de “Babbelfietsroute” . In de verte wenkt het Vijverbos. Dit bos is een klein oud bosrestant van het grote Vrijbos van Houthulst. Dit historische woud strekte zich uit tussen Diksmuide, Wijnendale, Roeselare en Ieper. Het Vijverbos werd bijna volledig vernield tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het werd heraangeplant in 1930, maar ook in de Tweede Wereldoorlog is hier lelijk huisgehouden. Dit prachtig bosdomein met vijver werd in 1985 voor het publiek opengesteld en is met zijn prachtige bospaden en dreven een uitzonderlijke mooie natuurbelevenis. Het mag  met zijn 10 ha. de grootste groene long van Westrozebeke genoemd worden.  Na de heerlijke bosdoortrek in herfstornaat wacht een laatste stop in de Vrije Kleuterschool van Westrozebeke.

 

Opgewarmd mochten we beginnen aan een prachtige natuurlus met als aanloop de Dorpstraat en enkele wijkstraatjes waar we zowaar doorheen “Het Composthoekje” stapten. Aan de rand van het Polderbos volgden we het asfaltje om een weinig verder te gaan genieten van een uitzonderlijk stukje natuur, het Keuneleute bos. Een klein stukje natuurreservaat met een sterk oplopende bosdreef. Een attractieve wandelbelevenis tussen het dichte loofhout waar we van een avontuurlijke afdaling konden genieten, zeker één van de mooiste stukjes natuur uit de verre omgeving. Het bos verlaten deden we langs het Krommebospad, een grasweg kronkelend tussen de rietvlakten aan de oever van een verscholen vijver. Na het verlaten van deze mooie natuurbelevenis werden er ons nog enkele mooie dorpswegels door het bloemendorp aangeboden. Uiteraard kon een korte wandeling langsheen de vele plaatselijk kolossale serrebedrijven niet ontbreken. Veel van deze bedrijven telen vooral tomaten en in mindere mate sla. Ze streven naar een gemiddelde temperatuur per etmaal van achttien graden Celsius. Vooral de tomatentelers houden vanaf heden de thermometer angstvallig in het oog. Normaal kunnen de serres met hout verwarmd worden, maar bij strenge vorst moet er bijgestookt worden met stookolie en dat is een serieuze meerkost, zeker in crisistijden zoals nu.

Zo eindigt deze mooie, regenachtige Vredestocht waar het begon: in “De Nestel”. Ondanks het wisselvallige weer kon de WSV Colliemolen toch nog 1371 wandelaars verwelkomen, of de kalkoenbouten er voor iets tussen zitten laten we in het midden. 

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate